رباعی شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: این ابیات از خاقانی نشان‌دهنده‌ی احساس تسلیم و اسیری او در برابر معشوق است. شاعر با استفاده از تشبیهات مختلف، به معشوق سفارش می‌کند که او را که در دام عشق گرفتار شده، رها نکند و عذاب ندهد. او به طور خاص به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر عشق او از او بگریزد، نباید به او آسیب برساند و باید او را دوباره به بند محبت درآورد. در واقع، این اشعار به نوعی بیانگر وابستگی عمیق شاعر به عشق و معشوق است.
خاقانی اسیر توست مازار و مکشصیدی است فکندهٔ تو بردار و مکش
هوش مصنوعی: خاقانی به عشق تو گرفتار شده است. خواهش میکنم او را رها کن و به او آسیب نرسان.
مرغی است گرفتهٔ تو مگذار و مکشگر بگریزد به بند باز آر و مکش
هوش مصنوعی: پرندهای هست که در چنگت گرفتار است، آن را رها نکن و نقتل. اگر هم فرار کند، دوباره به دام بیاور و نکش.