رباعی شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، خاقانی را مانند تیغ توصیف میکند که دلش تند و برنده است. چهره‌اش زیبا و دلرباست و اشک‌هایش چون گوهر می‌درخشند. او از دیگری میخواهد که سر تیغ را تهدید کند تا دست حمایل را روی آن قرار دهد، به نوعی به قدرت و زیبایی وجودش اشاره دارد.
خاقانی را دلی است چون پیکرِ تیغرخ چون حلی و سرشک چون گوهرِ تیغ
هوش مصنوعی: خاقانی دلش تیز و برنده است مانند تیغ، چهره‌اش زیبا و زینتی چون جواهر دارد و اشک‌هایش همانند گوهر می‌درخشند.
تهدید سر تیغ دهی کو سرِ تیغتا دست حمایل کند اندر برِ تیغ
هوش مصنوعی: در این بیت به این نکته اشاره شده است که اگر کسی به دیگران تهدید کند و از قدرت خود سوءاستفاده کند، ممکن است روزی خود از آن تهدید آسیب ببیند و در دامی بیفتد که خود برای دیگران ترتیب داده است. به عبارتی، تهدید و قدرت در برخی موارد می‌تواند به خود فرد آسیب بزند.