رباعی شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ارتباطات و تفاوت‌های انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که گاهی ممکن است حرف‌های دیگران بی‌هدف و بی‌معنا به نظر برسد، اما اگر دقت کنیم، می‌توانیم عمق وجودشان را ببینیم. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که دل‌ها پر از غبار و ناآرامی هستند، در حالی که ظاهرها به ظاهر نه چندان پیچیده و صاف به نظر می‌رسند.
از صحبت همدمان این دور خلافگویم سخنی اگر نگیری به گزاف
هوش مصنوعی: اگر از حرف‌های دوستانم در این زمان سخنی بگویم، شاید سخن من بیمفهوم و بیاساس به نظر برسد.
چون شیشهٔ ساعت است پیوسته به همدلها همه پُر غبار و درها همه صاف
هوش مصنوعی: دلهای آدمیان همچون شیشههای ساعت به هم متصلاند؛ در حالی که همه درونشان پر از غبار است و ظاهری صاف دارند.