رباعی شمارهٔ ۲۱۱
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به درد و رنج‌های ناشی از عشق و دوستی دارند. شاعر از زهر و تیغ صحبت می‌کند و اعضای آن‌ها را به دوستش نسبت می‌دهد، به نوعی احساس می‌کند که این دردها را برای محبتش به جان خریدن. همچنین به زخم‌ها و قتل‌هایی که ناشی از آسمان و سرنوشت است، اشاره می‌کند. به طور کلی، این شعر به تقابل شادی و غم در عشق و تحمل رنج‌ها برای رسیدن به معشوق می‌پردازد.
کو زهر؟ که نام دوستکانیش نهمکو تیغ که آب زندگانیش نهم
هوش مصنوعی: زندگی بدون عشق و دوست چه فایدهای دارد؟ کجاست زهر که به یاد معشوقم بریزم و کجاست تیغ که به خاطر حیات و وجود او به خودم بزنم؟
کو زخم؟ که حکم آسمانیش نهمکو قتل که نزل آن جهانیش نهم
هوش مصنوعی: کجا زخم را بزنم که حکم آسمانی آن را اجرا کنم؟ کجا کسی را بکشم که عذابش در آن جهان را بر او نازل کنم؟