رباعی شمارهٔ ۲۴۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از حال نالانی خود میگوید و از دود شکوه میکند که جانش را پریشان کرده است. او به محبوب خود میگوید که باعث نگرانی او نشود، زیرا حالش آشفته و سرگردان است.
دود افکن را بگو که بس نالانمدودی بر شد که دودگین شد جانم
هوش مصنوعی: به کسی که باعث ایجاد مشکلات و غمها شده بگو که من دچار اندوه و ناله فراوانی هستم. این درد و غم به حدی رسیده که روح من نیز گرفتار آن شده است.
بر من بدلی کرد به دل جانانمدل گردانی مکن که سرگردانم
هوش مصنوعی: مرا به دل خود دلبستهای، ولی ای محبوب، بازی با احساسات من نکن، زیرا من در این احساسات بازمانده و سرگردانم.