تناجی
خاقانی شروانی

رباعی شمارهٔ ۲۴۶

هر روز در آب دیده‌اش می‌یابمشد ز آتش و آب هر شب خوابم
هرچند که بر آتش عشقت آبمدر عشق چو آب پاک و آتش نابم