رباعی شمارهٔ ۲۵۱
هوش مصنوعی: شاعر به نیروی کلامش اشاره میکند و بیان میکند که سخنانش بر افلاک تأثیر میگذارد و زنجیرهای محدودیت را میشکند. او سخن خود را شیرین و دلپذیر توصیف میکند، همچون عسل و شکر که طعمی خوش را به کلامش میبخشند.
تا بر هدف فلک زدم تیر سخناز حلقه گسسته گشت زنجیر سخن
هوش مصنوعی: وقتی که به هدف آسمان تیر سخن را پرتاب کردم، زنجیر کلام از حلقهاش جدا شد.
طعم سخنم همچو عسل خواهد بودطبعم چو شکر فکند در شیر سخن
هوش مصنوعی: سخن من شیرین و دلپذیر خواهد بود، مانند عسل که به مزهها لطافت میبخشد و طعم شکر در شیر، باعث میشود کلامم جذابتر و دلنشینتر شود.