رباعی شمارهٔ ۲۶۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به غم و اندوه خود اشاره می‌کند و از تأثیر عمیق کاهوی شیرفکن بر احساساتش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که این کاهو مانند یک مصیبت بر دل بی‌قرارش نشسته و روحش را تحت تأثیر قرار داده است. به نوعی، شاعر از عمق اندوه و تأثر خود در این ماتم صحبت می‌کند.
تا بشنودم کاهوی شیرافکن منماتم زده شد چون دل بی‌مسکن من
هوش مصنوعی: وقتی کاهویی که شیر را میپاشد را میشنوم، دلم مانند کسی که در غم و اندوه است، دچار غصه و بیقراری میشود.
حقا و به جان او که جان در تن منبنشست به ماتم دل روشن من
هوش مصنوعی: واقعاً به جان او که روح من در این بدن قرار گرفته و به خاطر غم دل روشن من، حالتی از سوگواری در من وجود دارد.