رباعی شمارهٔ ۲۸۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و رنجی که در نبود محبوبش احساس می‌کند صحبت می‌کند. او به سفرهایی رفته و خود را آزمایش کرده، اما همیشه دلتنگی و غم با او بوده است. جدایی از معشوق باعث شده که او در زجر و آتش غم بسوزد و به طور کلی، احساس تنهایی و فقدان را تجربه کند.
خود را به سفر بیازمودم بی‌توجان کاستم و عنا فزودم بی‌تو
هوش مصنوعی: در سفر به خودم پی بردم و بدون تو احساس درد و رنج بیشتری پیدا کردم.
هم آتش غم به دست سودم بی‌توهم سودهٔ پای هجر بودم بی‌تو
هوش مصنوعی: بدون تو، همواره با آتش اندوه درگیرم و در درد جداییام به سر میبرم.