رباعی شمارهٔ ۲۸۲
هوش مصنوعی: این شعر از احساس درد و دوری ناشی از جدایی صحبت می‌کند. شاعر به آن کسی که برایش عزیز است، می‌گوید که قلبش از دوری او رنج می‌برد و بینایی‌اش به خاطر فراق او متاثر است. او همچنین به دشمنی که در نبود معشوقش به وجود آمده اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که با فاصله از معشوقش، در رنج و عذاب به سر می‌برد.
ای راحت سینه، سینه رنجور از تووی قبلهٔ دیده، دیده مهجور از تو
هوش مصنوعی: ای آرامش جان من، جانم از نداشتنت رنج می‌برد و ای قبلهی نگاه من، چشمانم از دوری تو دلتنگ هستند.
با دشمن من ساخته‌ای دور از منبا دوری تو سوخته‌ام دور از تو
هوش مصنوعی: من با دشمن خود کنار آمدهام و دور از تو، از دوری تو آتشسوزی را تحمل میکنم.