رباعی شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نشان دادن فداکاری و از خود گذشتهگیاش میپردازد. او با قمار گذاشتن دل و جانش، همه چیز را از دست داده و تنها چیزی که باقی مانده، نیمهجان و لحظهای از زندگیاش است. در واقع، او از عشق و وفاداری خود سخن میگوید که به حدی بوده که جان و دلش را نیز فدای آن کرده است.
کردم به قمار دل دو عالم به گروتن نیز به دستخون سپردم به گرو
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و احساساتم همه چیزم را به خطر انداختم، حتی جسم خود را نیز برایش فدای عشق کردهام.
ماندم همه و نماند چیزی با منمن ماندم و نیم جان و یک دم به گرو
هوش مصنوعی: من تنها ماندم و چیزی از خودم نداشتم، فقط نیمی از جانم باقی مانده و لحظهای از حیات را به گرو گذاشتهام.