رباعی شمارهٔ ۲۸۹
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر عشق و جستجو برای وصال است. شاعر از مدت زمان طولانی که برای رسیدن به محبوبش باید منتظر بماند صحبت می‌کند و اشاره دارد که برای رسیدن به او هر تلاش و پیمانی را آماده است. به نوعی، او به عمق احساسات خود و وابستگی‌اش به معشوق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشقش همیشه با اوست.
صد ساله ره است از طلب من تا تودر بادیهٔ طلب من آیم یا تو
هوش مصنوعی: سالهاست که در پی رسیدن به تو هستم، ولی همچنان در این راه دورم و نمیدانم که آیا تو روزی به سوی من خواهی آمد یا نه.
جانی به سه بوسه شرط کردم با توشرطی به غلط نرفت ها من، ها تو
بر سر جان، با تو سه بوسه شرط کردم. شرط بیجایی نبود؛ اینک من و اینک تو.