رباعی شمارهٔ ۳۰۷
هوش مصنوعی: در شعر، گوینده از درد و غم ناشی از دوری محبوبش سخن می‌گوید. او به شدت رنجیده‌حال است و می‌گوید که شادی و خوشی از او دور شده‌اند. او خود را مثل شکارچی‌ای می‌داند که به خاطر عشقش تحت تاثیر عواطفش قرار گرفته و حس می‌کند دیگران نیز در این غم شریک هستند.
ای گشته دلم در غم تو صد پارهعیش و طرب از نزد رهی آواره
هوش مصنوعی: دل من در غم تو به شدت دچار پریشانی است و تمام لذتها و شادمانیها از من دور شده‌اند.
من خود که بوم؟ کشته‌ای اندر غم توشیران جهان چو روبهان بیچاره
هوش مصنوعی: من کی هستم که بخواهم خود را بزرگ بشمارم؟ من در غم تو به چنان حالتی افتادهام که شیران قدرتمند جهان هم مانند روباههای بیچاره به نظر میآیند.