رباعی شمارهٔ ۳۲۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از ناکامیها و بیکاریهای خود میگوید و اینکه این مشکلات باعث شده همه چیز در زندگیاش به هم بریزد. او از دوستش میخواهد که شاید بتواند به او کمک کند و همچنین از چرخ فلک (سرنوشت) میخواهد که فرصت دوبارهای به او بدهد.
عمرم همه ناکام شد از بیکاریکارم همه ناساز شد از بییاری
هوش مصنوعی: زندگیام به خاطر بیکاریام به رنج و شکست گذشته و به دلیل نداشتن یار و همراه، همه چیزم به هم ریخته و ناهماهنگ است.
ای یار مگر تو کار من بگزاریوی چرخ مگر تو عمر من باز آری
هوش مصنوعی: ای دوست، آیا تو میگذاری که من در کار خود بمانم؟ یا ای گردش چرخ زمان، آیا میتوانی عمر من را بازگردانی؟