رباعی شمارهٔ ۳۳۴
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان این نکته می‌پردازد که غصه‌خوری و افسوس به معنای واقعی ارزشی ندارد. حتی دیدن زیبایی‌ها و لذت‌ها نیز ممکن است کم اهمیت باشد. در نهایت، نشان می‌دهد که سرنوشت نیک یا بد فردی که به ظاهر در حال پیشرفت است، نیز نمی‌تواند باعث شود که غم و اندوه از ارزش بیفتد. به طور کلی، شاعر به بی‌معنایی غصه‌ها و نوحه‌گری‌ها اشاره دارد و تلاش می‌کند اهمیت خوشبختی و آرامش را در زندگی برجسته کند.
تیمار جهان غصه خوری ارزد؟ نیدیدار بتان نوحه‌گری ارزد؟ نی
هوش مصنوعی: آیا تحمل درد و رنجهای دنیا ارزش دارد؟ نه، دیدن محبوبان و درد و غم ناشی از آن ارزش ندارد؟ نه.
بیچاره پیاده را که فرزین گرددفرزین شدنش نگون سری ارزد؟ نی
هوش مصنوعی: کسی که پیاده است و به مقام فرزین (شاهزاده) میرسد، آیا به خاطر این مقام، سرنوشتش ارزشمندتر میشود؟ نه، اینگونه نیست.