رباعی شمارهٔ ۳۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالاتی از بیماری و تب در نیمه شب می‌پردازد. شاعر از تب و discomfort خود صحبت می‌کند و به نشانه‌های ظاهری بیماری مانند عرق کردن و ظهور آبله بر لب اشاره می‌کند. خلاصه این است که شاعر در حالتی رنج‌آور و بیمارگونه است و نشانه‌های آشکاری از تب و عرق در وجودش نمایان است.
هر نیمه شبم تبم مرتب بینیناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی
هوش مصنوعی: هر شب در نیمههای شب، تبم را میبیندی که مثل ناخن تیز و برنده شدهام و عرقام هم مانند ستارهای میدرخشد.
هر چاشتگهم کوفتهٔ تب بینیاز تب خالم آبله بر لب بینی
هوش مصنوعی: هر روز صبح وقتی که تب خالم را میبینم و حالتم را بررسی میکنم، متوجه میشوم که لکههای آبله بر لبم ظاهر شده است.