رباعی شمارهٔ ۳۴۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر خاقانی از درد و غم خود میگوید. او احساس میکند که زنی بیوفا به او آزار میزند و شاهد توهینها و نیشهای اوست. دلش به خاطر غم آن زن به شدت آسیب دیده و شفاف است که این غم به مانند شعلههایی آتشین بر وجودش تأثیر گذاشته است.
خاقانی را همیشه بیغاره زنیهم نیش به جان او چو جرّاره زنی
هوش مصنوعی: همیشه کسی را که از او دور هستی، با زدن نیشی به دلش آزردهخاطر نکن، چون این کار مثل ضربه زدن به اوست.
اندر غم تو دلم دو صد پاره شده استصد شعله بر این دل دوصد پاره زنی
هوش مصنوعی: دلم از غم تو به شدت آسیب دیده و تکهتکه شده است، و تو با هر شعلهای که به این دل آسیبزده میزنی، درد و رنج بیشتری را به آن تحمیل میکنی.