رباعی شمارهٔ ۳۴۴
هوش مصنوعی: شعر به زیبایی از شبهای سده و زلفهای مغان سخن میگوید. شاعر اشاره میکند که در این شبها جامی مملو از باده خوش دارد و به یادآوری سالها و جشنهای سده میپردازد، در حالی که به زیبایی زلف و چهره آتشین معشوق نیز اشاره شده است.
شبهای سده زلف مغانفش داریدر جام طرب بادهٔ دلکش داری
هوش مصنوعی: در شبهای دلانگیز و شگفتانگیز، از زلفهای زیبا و بینظیر یار، پر از شادی و نشاط هستی و در دل خود شرابی خوشطعم و دلربا داری.
تو خود همه ساله سدهٔ خَوش داریتا زلف چلیپا و رخ آتش داری
هوش مصنوعی: تو هر سال جشن و شادی را برگزار میکنی تا اینکه زلفهای پیچیده و چهرهی درخشان و جذابت را نشان دهی.