رباعی شمارهٔ ۳۴۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت زلف محبوب پرداخته است. شاعر با اشاره به ویژگی‌های خاص زلف، آن را به عقرب و جادو تشبیه می‌کند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که دوزخ هم نمی‌تواند مانع از زیبایی و جذابیت او شود، زیرا حسن و زیبایی واقعی فراتر از این مسائل است. در مجموع، شاعر حسرت و شگفتی خود را از جذابیت عشق و زیبایی محبوب بیان می‌کند.
ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی
هوش مصنوعی: ای زلف محبوبم، مانند عقرب نازک و زیبا هستی و جادوگری میکنی. هرچند که برخی تو را شبیه به مار سمی تصور میکنند.
آخر نه بهشت حسن را رضوانیدوزخ چه نهی در جگر خاقانی
هوش مصنوعی: در نهایت، نه بهشت زیباییها و نعمتها، بلکه عذابهای دنیا و مشکلاتی که در دل شاعر وجود دارد، او را آزار میدهند.