تناجی
خاقانی شروانی

رباعی شمارهٔ ۳۴۷

خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُله‌دار آیی
میکوش که گم کردهٔ دلدار آییکز گمشدگی مگر پدیدار آیی