شمارهٔ ۱۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج انسانی می‌پردازد که در شب تاریکی از افسردگی و ناامنی رنج می‌برد. شاعر می‌گوید که اگرچه وجود او و روزگار ممکن است به کینه و سختی ادامه یابد، اما با این حال، زیبایی و نیکی در سختی‌ها نیز ممکن است وجود داشته باشد. او با مثال آبگینه و سنگ نشان می‌دهد که ممکن است از دل سختی‌ها، زیبایی‌ها و چیزهای ارزشمند به وجود بیاید. به طور کلی، شعر به تضاد بین رنج و زیبایی اشاره دارد.
شب نباشد که آه خاقانیفلک چنبری نمی‌شکند
هوش مصنوعی: هیچ شبی نیست که درد و ناله خاقانی را نشنود و آسمان به خاطر آن نالهها به هم نریزد.
گرچه ار روزگار زاده است اوروزگارش به کینه می‌شکند
هوش مصنوعی: هرچند او از روزگار به دنیا آمده است، اما روزگارش با کینه و دشمنی به پایان میرسد.
آبگینه ز سنگ می زایدلیک سنگ آبگینه می‌شکند
هوش مصنوعی: شیشه از سنگ به وجود میآید، اما سنگ میتواند شیشه را بشکند.