شمارهٔ ۱۹۰ - در مرثیهٔ صدر الدین
هوش مصنوعی: در این شعر به تشبیه جهان به پیمانه‌ای اشاره شده که هر بار که پُر می‌شود، در نهایت تهی می‌گردد. پس از مرگ صدرالدین، شاعر احساس می‌کند که این پیمانه دیگر هرگز پر نخواهد شد. به عبارتی، فقدان او حالت تهی‌ای در جهان به‌وجود آورده که دیگر تکرار نخواهد شد.
جهان پیمانه را ماند به عینهکه چون پر شد تهی گردد به هر بار
هوش مصنوعی: جهان مانند یک پیمانه است که وقتی پر می‌شود، دیگر جایگاهی برای چیزی ندارد و هر بار که پر می‌شود، باید خالی شود.
کنون از مرگ صدر الدین تهی گشتنپندارم که پر گردد دگر بار
هوش مصنوعی: اکنون که صدرالدین از دنیا رفت، فکر نمیکنم که دیگری به زودی جای او را پر کند.