شمارهٔ ۲۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و ویژگی‌های ظاهری یک سفره می‌پردازد که از بیرون رنگی سرخ و از درون زرد است. سپس به شخصی به نام خواجه اشاره می‌کند که یک هندوی غلام ترک است و به خاطر وفایش، به جوان‌مردی او اشاره دارد. این اشعار تمجید از زیبایی و وفاداری را به تصویر می‌کشند.
سفره‌ای و بر او چو سفرهٔ گلاز برون سرخ و از درون زردیش
هوش مصنوعی: سفره‌ای گستردهای که به زیبایی با گلها تزیین شده، از بیرون قرمز و از درون زرد رنگ است.
خواجه شد هندوی غلامی ترکتا وفا دارد از جوان مردیش
هوش مصنوعی: یک مرد هندو به خاطر وفاداری و جوانمردیاش، به خدمت یک ترک درآمد و به احترام او، خود را به عنوان غلامش آماده کرد.