شمارهٔ ۲۱۷
هوش مصنوعی: این متن به بررسی مفهوم generosity (بخشش) و نیت پشت آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر کسی بخواهد با دادن یک درم، دو بهشت از خدا دریافت کند، نام آن را مهربانی نگذارید چون این عمل به خاطر پاداش و جزا بوده است. او بیان می‌کند که حقیقی‌ترین نوع کرم آن است که فرد بدون انتظار پاداش، به دیگران عطا کند و به خاطر خداوند ببخشد. در واقع، نیت در بخشش بسیار مهم‌تر از عمل است و اگر کسی با نیت خوب و بدون انتظار پاداش به دیگران کمک کند، آن را باید کرم واقعی دانست.
خاقانیا به سائل اگر یک درم دهیخواهی جزای آن دو بهشت از خدای خویش
هوش مصنوعی: اگر به یک گدا حتی یک درهم بدهی، از خدای خود دو بهشت جزا خواهی گرفت.
پس نام آن کرم کنی ای خواجه برمنهنام کرم به دادهٔ روی و ریای خویش
هوش مصنوعی: پس ای آقا، نام آن مهربانی را به من بده، چرا که محبت تو به من رنگ و لعابی از زیبایی و نیرنگ خودت دارد.
بر دادهٔ تو نام کرم کی بود سزاتا داده را بهشت ستانی سزای خویش
هوش مصنوعی: هیچگاه سزاوار آن نیست که بر کار خوب تو نام بد بزنند، زیرا تو با بخششهای خود بهشت را سزاوار خود ساختهای.
تا یک دهی به خلق و دو خواهی ز حق جزاآن را ربا شمر که شمردی عطای خویش
هوش مصنوعی: اگر به مردم یک دهی بدهی و از خدا دو برابر پاداش بخواهی، آن را مانند ربا در نظر بگیر زیرا آن را هدیه خود به حساب میآوری.
دانی کرم کدام بود آنکه هرچه هستبدهی بهر که هست و نخواهی جزای خویش
هوش مصنوعی: آیا میدانی چه کسی رحمت و بخشش واقعی را دارد؟ او کسی است که به همه نیازمندان کمک می‌کند و هیچ چیزی برای خود نمیخواهد.