شمارهٔ ۲۳۵
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به توصیف حال خود می‌پردازد و از پزشکی که برای او درمانی تازه و مؤثر فراهم کرده سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که دچار کمبود و نارسایی است و به نوعی در جستجوی جایی امن و پاک مانند بهشت و کعبه است. اما در اینجا به کعبه اشاره می‌کند که نمی‌تواند جایی برای نیازهای طبیعی انسان باشد و همچنین ممکن است به خالی بودن بهشت از چنین نیازهایی اشاره کند. به طور کلی، شاعر تضاد بین نیازهای انسانی و مکان‌های مقدس را بیان می‌کند.
در چنین علت ای طبیب مرامسهلی تازه ساختی هر دم
هوش مصنوعی: در چنین وضعیتی، ای پزشک، تو همواره مرا به نوعی تازه از درد و رنج مبتلا کردی.
من فرو مانده که‌آبریز نداشتقصر جنت مثال کعبه حرم
هوش مصنوعی: من گرفتار شدهام، چرا که آبی برای ریختن ندارد، قصر بهشتی که مانند کعبه، حرمتی دارد.
کعبه را مستراح نیست بلینیست در جنت آبریزی هم
هوش مصنوعی: در اینجا به نوعی بیان میشود که مکان‌های مقدس و خوش آب و هوا نباید به کارهای زشت و ناپسند آلوده شوند. یعنی هیچگاه نمی‌تواند مکان‌های پاک و با ارزشی مانند کعبه در کنار مکان‌های ناپسند قرار بگیرند و این موضوع نشاندهندهی فضایل و احترام به مکان‌های مقدس است.