شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: این ابیات در مورد ظلم و ستم صحبت می‌کند. شاعر از ظالمان می‌خواهد که به نیکان آسیب نرسانند و از کشتن آن‌ها خودداری کنند. او می‌گوید که هیچ شفیع و مدافع نیست که به ظالم بگوید این کار را نکن. در واقع، سخن از فقدان حامی و ریشه‌کن شدن رحم و مروت در میان مردم است.
خیره کشا، بد کنشا، ظالما!این همه نیکان مکش و بد مکن
هوش مصنوعی: ای ظالم! تو که خوبان را میکشی و بدی میکنی، این همه نیکان را تحت فشار قرار نده و بدی نکن.
نیست شفیعت که گوید مکشنیست حریفیت که گوید مکن
هوش مصنوعی: هیچ کس نیست که به تو بگوید این کار را نکن و هیچ رفیقی نیست که به تو بگوید از این کار دست بکش.