شمارهٔ ۲۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج شاعر از کینه و حسادت دیگران می‌پردازد. شاعر خود را مانند آفتاب می‌داند که سایه نمی‌تواند او را پنهان کند و از ناامیدی، عمیقاً به درون خود می‌نگرد. او به تناقض‌های زندگی و قناعت مالی اشاره می‌کند و می‌گوید که در حالی که ثروت دنیا فرار است، او گنجی در دل دارد. شاعر همچنین به شکست دل و احساساتش در برابر طمع اشاره می‌کند و در پایان، به همت و اراده‌اش تأکید می‌کند که هیچ خوشه‌ای از دنباله‌روی‌های او نمی‌تواند برای خصومت دیگران رشد کند. در کل، شعر ترکیبی از احساسات عمیق، ناامیدی و اراده است.
کمین گشادن دهر و کمان کشیدن چرخبرای چیست ندانی، برای کینهٔ من
هوش مصنوعی: زمانه و حوادث آن مانند کمینی که در انتظار است، و چرخ زمان مانند کمان کشیدهای است که آمادهٔ پرتاب میباشد. هدف از اینها چیست؟ نمیدانی که اینها به خاطر کینهای است که از من دارند.
ز نوک ناوک این ریمنِ خُماهَن فامهزار چشمه چو ریماهن است سینهٔ من
هوش مصنوعی: از نوک تیر سماع، رنگین و زیبا، هزار چشمه مانند ریماهن در دل من جاری است.
من آفتابم سایه نیَم که گم کندمچو گم کند به کف آرد دگر قرینهٔ من
هوش مصنوعی: من مثل آفتاب هستم و سایهای ندارم که گم بشود. اگر کسی من را پیدا کند، باید آن را به شکل دیگری درک کند.
نه نه به بحر درم بر فلک کمان نکشمکه سرنگون چو کمانه کند سفینهٔ من
هوش مصنوعی: من هیچگاه با کمان به سوی آسمان شلیک نمیکنم، زیرا در این صورت کشتیام سرنگون خواهد شد.
اگر قناعت مال است گنج فقر منمکه بگذرد فلک و نگذرد خزینهٔ من
هوش مصنوعی: اگر قناعت را ثروت بدانیم، من در فقر خود گنجی دارم که حتی زمانه هم قادر به از بین بردن آن نیست.
به دخل و خرج دلم بین بدان درست که هستخراج هر دو جهان یک شبه هزینهٔ من
هوش مصنوعی: به تراز مالی احساساتم توجه کن، زیرا هزینهی زندگی در این دنیا و دنیای دیگر، تنها یک شبه برای من صرف میشود.
چو خاتم ار همه تن چشم شد دلم چه عجبکه حسبی الله نقش است بر نگینهٔ من
هوش مصنوعی: اگر همه وجود من به چشم تبدیل شود، جای تعجب نیست که نوشتهای از خداوند بر انگشتر من نقش بسته است.
چو آبگینه دلی بشکنم به سنگ طمعکه جام جم کند ایام از آبگینهٔ من
هوش مصنوعی: اگر دل من را مانند شیشه بشکنم، به خاطر طمعی که دارم، شاید جام جم بتواند ایام را از درون شیشهٔ من بیرون آورد.
به کلبتینم اگر سر جدا کنی چون شمعنکوبد آهن سرد طمع گزینهٔ من
هوش مصنوعی: اگر سرم را جدا کنی، همچون شمع ذوب نخواهم شد و مانند آهن سرد، طمعی به چیزی نخواهم داشت، چرا که من گزینهام را انتخاب کردهام.
همای همت خاقانی سخن رانمکه هیچ خوشه نگردد برای چینهٔ من
هوش مصنوعی: من با همت بلند خاقانی سخن میگویم، زیرا هیچ چیز خوشایند برای دل من به دست نمیآید.