شمارهٔ ۳۳۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به این موضوع می‌پردازد که آرزوی داشتن زیبایی‌های ظاهری و خوبان، انسان را به جنون و سردرگمی می‌کشاند. او می‌گوید که زیبایی‌های ظاهری مانند آینه هستند؛ این آینه‌ها از بیرون درخشان و نورانی به نظر می‌رسند اما در درون خود تاریکی دارند. در نهایت، اشاره به این دارد که ارزش واقعی در عمق و باطن چیزها نهفته است.
بس کن از سودای خوبان داشتن خاقانیاکز سر سودا خرد را در سر آرد خیرگی
هوش مصنوعی: دیگر از فکر و خیال معشوقان دست بردار، زیرا این افکار، عقل را از سر آدمی میزداید و او را به دیوانگی می‌کشاند.
صورت خوبان به معنی چون ببینی آینه استکز برون‌سو روشنی دارد درون‌سو تیرگی
هوش مصنوعی: وقتی زیبایی چهرهی خوبان را میبینی، مانند آینهای است که از بیرون روشن و درخشان به نظر میرسد، اما در درون خود تاریکی و ناپایداری دارد.