شمارهٔ ۳۳۷ - در نکوهش بغداد
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های باغ بغداد و فضایل آن اشاره دارد و به وصف نور، شادی و زیبایی‌های طبیعی می‌پردازد. شاعر با اشاره به ویژگی‌های ظاهری باغ، از نبودن عواطف و روح انسانی در آن حسرت می‌خورد و بر فقدان بوی دل و رنگ انسانیت تأکید می‌کند.
ای باغ داد و بیضهٔ بغداد مرحبادورانگه سپهر و سفرگاه انجمی
هوش مصنوعی: ای باغ دلانگیز و زادگاه بغداد، خوش آمدی! ای دورنمای آسمان و محل آمد و شد ستارگان!
از نور و نور و سور و سرور و چراغ و باغچرخ چهارمی نه که فردوس هشتمی
هوش مصنوعی: در اینجا صحبت از جایی است که پر از نور و شادی و خوشحالی است. این مکان مانند بهشتی زیبا و پر از زندگی و سرسبزی است که از بقیه مکانها متمایز شده و حالتی ویژه دارد. به نوعی، این وصف بهشتی است که فراتر از تصور و درک ماست.
هستت ز رنگ و بوی همه چیزها ولیکآوخ که نیست بوی دل و رنگ مردمی
هوش مصنوعی: وجود تو از رنگ و بوی تمام چیزها پر شده است، اما افسوس که از بویت و رنگ انسانی خبری نیست.