شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و魅یت محبوبش می‌پردازد که با ناز و کرشمه به نزد او آمده است. او به زیبایی‌های چهره و موهای محبوب اشاره می‌کند و از احساس عشق و نیاز خود به او صحبت می‌کند. شاعر ابراز می‌کند که در دل خود عشق و محبت به محبوب دارد و از او می‌خواهد که به او بپیوندد و عشق را متقابلاً پاسخ دهد.
آمد آهسته با کرشمه و نازدوش نزد من آن نگار طراز
هوش مصنوعی: به آرامی و با زیبایی و ناز به سمت من آمد، آن معشوق فریبنده.
زلف پرپیچ بر شکست به گلچشم پر خواب سرمه کرده به ناز
هوش مصنوعی: موهای پیچخوردهاش به زیبایی به هم ریخته است و چشمانش که پر از خواب هستند، به ناز و عشوه سرمهکاری شدهاند.
بر نهاده بر ابروان چوگانتیر غمزه به چشم تیر انداز
هوش مصنوعی: چشم تیرانداز مانند ابروانی است که تیر غمزه را بر روی خود گذاشته.
گفتمش چون روی به نومیدیچنگ مانند ناز کرد آغاز
هوش مصنوعی: به او گفتم وقتی به سمت ناامیدی میروی، همانند چنگی که به ناز و زیبایی نواخته میشود، رفتار میکنی و آغاز به ناز کردن میکنی.
ای نیازی مرا نیاز به توستورچه دارد به من زمانه نیاز
هوش مصنوعی: من به تو نیاز دارم، حتی اگر دنیا به من نیازی نداشته باشد.
من چو پرداختم به مهر تو دلتو زمانی به وصل من پرداز
هوش مصنوعی: زمانی که من با عشق تو دل خود را به تو میسپارم، امیدوارم که تو هم زمانی به عشق من پاسخ دهی.