شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساس غم و ناکامی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که این غم با نگاه معشوقه‌اش می‌تواند از بین برود. او از زیبایی و لطافت معشوق حرف می‌زند و معتقد است که فقط با یک نگاه از طرف او، می‌تواند شاد شود. او به ناز و کرشمه معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این ناز، گاهی ممکن است باعث آسیب به گل‌ها شود. شاعر در بین ابیات، به غم و اندوه خود اشاره می‌کند و از اینکه ممکن است معشوق نسبت به دل‌تنگی‌های او بی‌خبر باشد، ابراز نگرانی می‌کند. در نهایت، او از مهربانی معشوق و تأثیر مثبت او بر زندگی‌اش صحبت می‌کند و درخواست می‌کند که ای کاش معشوق از بیدادگری دست بردارد و مقامی را که حق اوست، برایش حفظ کند.
در کل، شعر بیانگر عشق، غم، و امید به بازگشت شادی از طریق ارتباط با معشوق است.
غم بگذرد از من چو به من برگذری توآن لحظه شوم شاد که در من نگری تو
هوش مصنوعی: غم از من دور خواهد شد هنگامی که تو به من نگاهی بیندازی. در آن لحظه من شاد خواهم بود.
از نازکیِ پایِ تو ای یارِ دلِ منرنجه شود ار سوسن و نسرین سپری تو
هوش مصنوعی: پای لطیف و نازک تو، ای محبوب دل من، باعث میشود که گلهای زیبا و خوشبو مانند سوسن و نسرین تحت تأثیر قرار گیرند و رنج ببرند.
وین دیدهٔ روشن چو من از بهر تو خواهمخواهم که بدین دیدهٔ روشن گذری تو
هوش مصنوعی: این چشم روشن من به خاطر تو آماده است و انتظار دارم که تو از این چشم روشن عبور کنی.
ای ناز جهان پیرهنی دوختی از نازبیم است که این پردهٔ رازم بدری تو
هوش مصنوعی: ای زیبای دنیا، تو از ناز و زیبایی خود پیراهنی بافتی، اما من نگرانم که این پردهٔ راز من، تو را از خود دور کند.
از غایتِ خوبی که دگر چون تو نبینمگویم که همانا ز جهانِ دگری تو
هوش مصنوعی: از آن حد از خوبی که تو داری، نمیتوانم هیچکس دیگری مانند تو را ببینم، پس میگویم که تو از جهانی دیگر هستی.
بخْریده غمت من به دل و جان و تو دانیشاید که دل و جانِ من از غم بخری تو
هوش مصنوعی: غم تو کاملاً وجودم را پر کرده و تو میدانی که دل و جان من چقدر تحت تأثیر این غم قرار گرفته است.
ز اندازه همی بگذرد این رنج و تو از منچون بشنوی آن قصه بدان برگذری تو
هوش مصنوعی: این رنج و سختی از حد و اندازهاش فراتر میرود و وقتی تو داستان آن را بشنوی، به نوعی از آن عبور خواهی کرد.
از خود خبرم نیست شب و روز ولیکندارم خبر از تو که ز من بی‌خبری تو
هوش مصنوعی: من از حال خودم در روز و شب خبر ندارم، اما میدانم که تو از حال من بی‌خبری.
سرمایهٔ این عمر سر است و جگر و دلرنجِ دل و خونِ جگر و دردِ سری تو
هوش مصنوعی: سرمایهٔ زندگی انسان، شامل سر و دل و احساسات اوست که همهٔ اینها در مقابل رنجها و سختیهای عشق و دردهای ناشی از آن قرار میگیرد.
چون زهر دهی پاسخ و چون شهد خورم منوین از تو نزیبد که به دولت شکری تو
هوش مصنوعی: وقتی پاسخ تو مانند زهر است و من مانند عسل آن را میخورم، این وضعیت برای تو شایسته نیست، چرا که در وجود تو نعمت و شکری نهفته است.
هر چند که کردی پسرا عیشِ مرا تلخدر جمله همی گویم شیرین‌پسری تو
هوش مصنوعی: هرچند که تو باعث شدی که زندگیام تلخ شود، اما باز هم از صمیم قلب میگویم که پسر بودن تو برایم خوشایند و شیرین است.
بیدادگری کم کن و اندیش که امروزدر حضرت شاه ملک دادگری تو
هوش مصنوعی: اینان ظلم و ستم را کمتر کن و به این فکر کن که امروز در پیشگاه شاه، عدالت و انصاف تو مورد توجه است.
بیدادگران جان نبرند از تو و ترسمکز شاه چو بیداد کنی جان نبری تو
هوش مصنوعی: بیدادگران از تو جان نمیگیرند، اما من نگرانم که اگر تو نیز مانند شاه ظلم کنی، جانت را از دست بدهی.