شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از خداوند کمک میطلبد و از ضعف و ناتوانی خود سخن میگوید. او در غم و اندوهی عمیق به سر میبرد و در آرزوی یاری و نجات از این وضعیت است.
دانی تو که با بند گرانم یاربدانی که ضعیف و ناتوانم یارب
هوش مصنوعی: آیا میدانی که من در فشار و سختی هستم، خداوند؟ آیا میدانی که من ضعیف و ناتوانم، ای پروردگار؟
شد در غم لوهور روانم یاربیارب که در آرزوی آنم یارب
هوش مصنوعی: دلم پر از غم و اندوه است، ای خدا! ای کاش به آرزوی خود برسم.