شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: این ابیات به زیبایی و ارزش شخصی که شاعر به دلداده‌اش می‌بیند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که زیبایی و خوبی شخصیت او تنها به خاطر رویا و چهره‌اش نیست و بدون آن چهره زیبا، هیچ چیزی نیکو نخواهد بود. همچنین، او از درد و رنج جدایی و هجران می‌گوید و احساسات عمیقش را نسبت به معشوقش ابراز می‌کند.
خوی تو چو رخسار نکوی تو نکوستبی روی نکوی تو نکویی نه نکوست
هوش مصنوعی: شخصیت و رفتار تو، همانند چهره زیبایت است که نیکو و پسندیده است. بدون چهره زیبا، هیچ چیز نیکو به شمار نمیآید.
چون نار همی پاره کنم بر تن پوستاز انده هجران تو ای دلبر دوست
هوش مصنوعی: وقتی که به یاد جدایی تو ناراحتم، حس میکنم که چقدر دردناک است و انگار پوست از بدنم کنده میشود. ای دوست زیبای من، این اندوه برایم غیرقابل تحمل است.