شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از احساس عمیق خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که تنها کارش عشق به معشوق است و غیر از آن چیزی ندارد. همچنین به دل‌تنگی و فراق اشاره می‌کند و می‌گوید که در این میدان عشق، جز جستن و طلب معشوق، چیزی برایش معنا ندارد. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده عواطف عمیق و وابستگی شاعر به معشوق است.
کارم همه جز مهر تو دلجوی نبودواندر دل من ز مهر تو بوی نبود
هوش مصنوعی: تمام کار من فقط عشق تو بود و هیچ چیزی جز دلجویی نمیخواست. در دل من هیچ نشانی از عشق تو وجود ندارد.
چون در خور میدان توام گور نبودجز جستن من ز پیش روی تو نبود
هوش مصنوعی: در میدان وجود تو، جایی برای گور و مرگ نیست؛ فقط فرار من از حضورت به چشم میآید.