تناجی
مسعود سعد سلمان

شمارهٔ ۱۱۳

دل بیش کشد رنج چو دلبر دو شودسر گردد رنجور چو افسر دو شود
مستی آرد باده چو ساغر دو شودگردد کده ویراه چو کدیور دو شود