شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: در این چهار خط شاعر از عشق و علاقه‌اش به معشوق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که تا زمانی که عشق او را نگیرد، مانند چرخی خواهد بود و در حسرت او زندگی می‌کند. همچنین به مرگ شمع طربش به خاطر غم و اندوه اشاره می‌کند و از شکست و آزارهایی که عشق به او وارد می‌آورد، سخن می‌گوید. در نهایت، او می‌گوید که این حسرت و علاقه باعث می‌شود عمرش را به بی‌حوصلگی بگذراند.
تا چرخ مرا به چنگ عشق تو سپردشمع طربم ز باد اندوه بمرد
هوش مصنوعی: تا زمانی که میخواهم عشق تو را تجربه کنم، خوشی و شوق من در برابر باد غم نابود می‌شود.
ای گردن رامش مرا کوفته خورددر حسرت تو عمر به سر خواهم برد
هوش مصنوعی: ای عشق تو مانند گردنبند در زنجیر قلب من جا گرفته و من به خاطر آرزوی تو تمام عمرم را به سر خواهم آورد.