شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به شیوه‌ای نمادین به مقایسه و تضاد میان گل و بلبل پرداخته است. گل به عنوان نماد زیبایی و مل به عنوان نماد شادی و سرور معرفی می‌شوند. وقتی که گل در باغ نباشد، بلبل نیز نمی‌تواند به خوبی بخواند و حال و هوای جشن و نشاط هم ازبین می‌رود. به عبارتی، وجود زیبایی (گل) و شادی (مل) به یکدیگر وابسته‌اند و نبود یکی، دیگری را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
هنگام گل ار به باغ بلبل نبودمل را به جهای شفیع چون گل نبود
هوش مصنوعی: اگر در باغ گلی نباشد و بلبل نیز نباشد، ملای شفیع هم مانند گل نخواهد بود.
گل را ملکا رفیق چون مل نبوددر بزم ز لهو بانگ غلغل نبود
هوش مصنوعی: اگر گل در باغ خوشبو و زیبا نبود، دیگر در میهمانیها به عنوان یک همراه شگفتانگیز حاضر نمیشد و صدای شادی و خوشحالی هم در آن فضا نمیافتاد.