شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از درد و رنجی که از سوی تقدیر و فلک متحمل میشود سخن میگوید. هر بار که سرنوشت او را مورد آزار قرار میدهد، او را تنها میگذارد و عذابش را افزایش میدهد. شاعر احساس میکند که تقدیر به او ظلم میکند و عذاب او را بیشتر میکند.
هر گه که فلک دل مرا ریش کندتنها فکند مرا و فرویش کند
هوش مصنوعی: هر زمان که تقدیر و سرنوشت دل مرا آزار میدهد، مرا تنها رها میکند و غم آن را بر من سنگین میسازد.
در سمج کند مرا و در پیش کندپس هر ساعت عذاب من بیش کند
هوش مصنوعی: او به شدت مرا میآزارد و در مقابل، هر لحظه عذابم را بیشتر میکند.