تناجی
مسعود سعد سلمان

شمارهٔ ۲۱۵

خامش نشود همی ز غلغل بلبلبشنو که خوش آیدت ز بلبل غلغل
ای دو لب تو گل و دو رخسار تو گلمل ده بر گل که خوش بود بر گل مل