شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غمزه و زیبایی معشوق بیمی دارد که بنیاد دلش را آشفته کرده است. او می‌گوید که عشق او به معشوق به قدری عمیق است که به اندازه‌ای به او وابسته شده که اگر یادش نکند، دلش بیچاره می‌شود. به‌طور کلی، شعر بیانگر عشق و دلتنگی عمیق شاعر برای معشوقش است.
ای غمزه تو کآشفته بنیاد دلمکم زادی و مهر تست همزاد دلم
هوش مصنوعی: ای معشوقه زیبا، تو که باعث پریشانی و آشفتگی دل من هستی، هرگز از آن کم نمیزنی و عشق تو همیشه در کنار دل من خواهد بود.
از تو به فلک رسیده فریاد دلمبیچاره دلم گر نکنی یاد دلم
هوش مصنوعی: دل بیچارهام به آسمان فریاد میزند و فقط با یاد تو آرامش مییابد.