شمارهٔ ۲۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از روزهای توبه و بی‌زبانی می‌گوید که تلاش کرده از غم عشق پرهیز کند و به دنبال فرار از فراق معشوقش بوده است. او احساس می‌کند که از عشق تو به مانند برگی از درخت جدا شده است. در کل، ابراز دلتنگی و جستجوی آرامش از غم عشق را در خود دارد.
جستم از توبه بی زبانی جستمجستم ز غمت چو خیزرانی جستم
هوش مصنوعی: من از توبه کردن بیزبان فرار کردم و از غم تو نیز مانند خیزران (بید مجنون) گریز زدم.
از پیش فراق تو به جانی جستمالحق ز تو چون برایگانی جستم
هوش مصنوعی: به خاطر دوری تو، از جان خود جستجو کردم و واقعاً از تو به اندازهای که حقهای بر من بود، گریختم.