تناجی
مسعود سعد سلمان

شمارهٔ ۲۶۱

گر حور بود بدان که نازش نکشمکوته کنم این قصه درازش نکشم
آن کز من باز شد فرازش نکشموآن کو ماند فراز بازش نکشم