شمارهٔ ۲۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تلاش و کوشش خود برای آرامش صحبت میکند. او به محدودیتها و تنگیهایی که مانع استراحت او میشوند، اشاره میکند و آرزو دارد که در جایی وسیع و آزاد قرار گیرد تا بتواند به راحتی زندگی کند و زیباییها را ببیند.
در سمجی چون توانم آرامیدنکز تنگی آن نمی توان خسبیدن
هوش مصنوعی: در حالی که در چنین دشواری قرار دارم، چگونه میتوانم آرامش پیدا کنم؟ زیرا حالت تنگ و سختی که دارم، اجازه خوابیدن به من نمیدهد.
یارب که همی به چشم خواهم دیدنجایی که در او فراخ بتوان دیدن
هوش مصنوعی: پروردگارا، من آرزو دارم جایی را ببینم که در آنجا بتوانم به راحتی و بدون محدودیت دیدن کنم.