شمارهٔ ۲۹۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و اشتیاق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید هر شب که محبوبش را نبیند، زندگی‌اش بی‌معنا و غم‌انگیز است و خودش را همچون کسی که برای مرگ آماده است، تصور می‌کند. اما روزی که دوباره محبوبش را ببیند، از خوشحالی و شادی تمام وجودش را احساس خواهد کرد.
هر شب که تو را نبینم ای شاخ سمنخواهم که مرا کفن بود پیراهن
هوش مصنوعی: هر شبی که تو را نبینم، ای درخت خوشبوی سمن، خواهم که به جای پیراهن، کفن بر تنم باشد.
آن روز که دیدار تو را بینم مناز شادی وصل دیده خواهم همه تن
هوش مصنوعی: آن روزی که تو را ملاقات کنم، از شادی و خوشحالی به قدری سرشار خواهم شد که همه وجودم را حس خواهی کرد.