شمارهٔ ۳۴۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از عشق و وابستگی به محبوب سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که حتی اگر او وجود نداشته باشد، تأثیر او بر زندگی‌اش باقی است. شاعر به عشقش اشاره می‌کند که مانند خون در رگ‌هایش جاری است و به نوعی وجود محبوب برای او حیاتی و ضروری است. به عبارت دیگر، زندگی و احساسات شاعر به شدت به وجود محبوب وابسته است.
مادر که مرا بزاد زاد از پی توهم ایزد که جان داد داد از پی تو
هوش مصنوعی: مادر که مرا به دنیا آورد، به خاطر تو بود و خدایی که زندگی را به من بخشید، باز هم به خاطر تو بود.
گر نیستم ای نگار شاد از پی توخون شمع دلم تافته باد از پی تو
هوش مصنوعی: اگر من نباشم، ای معشوق، امیدوارم که شمع دل من به خاطر تو بسوزد و روشن بماند.