شمارهٔ ۳۴۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به وصف زیبایی و نیکی محبوبش میپردازد و میگوید که هیچکس به زیبایی و محبت او نمیرسد. او همچنین با تأکید بر این موضوع اشاره میکند که در زیبایی، هیچچیزی به پای او نمیرسد و محبت او بینظیر است.
هرگز نرسد به لطف در مهر چو توبت را نبود حلاوت چهر چو تو
هوش مصنوعی: هرگز مهری چون تو در دنیا نخواهد بود و هیچ گاه لذتی به اندازه زیبایی چهره تو احساس نخواهد شد.
در حسن نزائید مه و مهر چو توای مهر ندیده اند بد مهر چو تو
هوش مصنوعی: در زیبایی تو مانند ماه و خورشید، هیچکس تا به حال ندیده است. بدی نیز مانند تو درخشان نیست.