تناجی
مسعود سعد سلمان

شمارهٔ ۳۵۹

دانم که وفا ز دل برانداخته ایبا آنکه مرا عدوست در ساخته ای
دل را ز وفا چرا بپرداخته ایمانا که مرا تمام نشناخته ای