شمارهٔ ۳۹۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر او را با غنچه و نرگس مقایسه می‌کند و می‌گوید که زیبایی‌اش از آفتاب نیز بیشتر است و او را با ماه دو هفته‌ای که نور بیشتری دارد، تشبیه می‌کند. به طور کلی، شاعر از عشق و زیبایی معشوق خود ستایش می‌کند.
از غنچه ناشکفته مستورتریوز نرگس نیم خفته مخمورتری
هوش مصنوعی: تو از غنچهای که هنوز باز نشده زیباتری و از نرگسهایی که نیمه باز هستند، جذابتر و دلرباتر هستی.
در خوبی از آفتاب مشهورتریای مه ز مه دو هفته پرنورتری
هوش مصنوعی: تو در خوبی و روشنی مانند آفتاب نامآورتر هستی، ای ماه، که از ماههای کامل دو هفته پرنورتر و درخشانتر هستی.