شمارهٔ ۳۹۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از رنج و دردهای عشق سخن می‌گوید و می‌نویسد که هیچ‌کس به اندازه او در عشق ناراضی و ناشاد نیست. او به احساسات خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر نسیمی به او بوزد، صدای فریادی از درونش برمی‌خیزد، مانند چنگی که از هر رگ او نواخته می‌شود.
چون موی شدم رنج هر بیدادیدر عشق ندید کس چو من ناشادی
هوش مصنوعی: وقتی که دلم با عشق درگیر شد، هیچ‌کس مانند من در دلش شادی نداشت و رنج و درد را تجربه نکرد.
برخیزد اگر وزد به من بر بادیچون چنگ مرا ز هر رگی فریادی
هوش مصنوعی: اگر بادی به سمت من بیفتد، مانند صدای چنگ، از هر رگی در بدنم فریادی به گوش خواهد رسید.