شمارهٔ ۴ - تیرماه
هوش مصنوعی: این متن شعری است با مضامین عاطفی و فلسفی، که در آن شاعر به زیبایی و نورانیت ماه و می‌پردازد. او به بزم و شادی ناشی از نوشیدن می اشاره می‌کند و می‌گوید که این خوشی و لذت در زمان‌های نعمت‌بار به وجود می‌آید. شاعر همچنین به قدرت و عظمت شاهان و جایگاه آنها در دنیا اشاره دارد و ضمن بیان گناهان شخصی، از عشق و شادابی که در می‌یابد سخن می‌گوید. در نهایت، او برای دولت و شأن پادشاه آرزوی پایندگی و رشد می‌کند.
ماه تیرست ای نموده تیره از روی تو ماهمی درین مه لعل روشن گردد ای مه می بخواه
هوش مصنوعی: ماه تیرگی تو همچون ماه تیری است که از چهرهات نمایان شده. در این شب تاریک، ماه سرخی که به شکل لعل میدرخشد، روشن میشود. ای ماه، از تو درخواست میکنم که باده بنوشی.
وقت نعمتهاست لیکن نعمتی چون می مدانجان بدین گفته که من گفتم گواه آید گواه
هوش مصنوعی: این زمان برای برخورداری از نعمتهاست، اما هیچ نعمتی مانند شراب نیست. به جان بگو که من گفتم، شاهدی خواهد آمد تا این سخن را تأیید کند.
دل به می تازه ست تازه جان همی شادست شادگر گناه من همی جویی همی دارم گناه
هوش مصنوعی: دل به نوشیدنی تازه ای خوش است و روح نیز شاداب است. اگر کسی در پی گناه من باشد، من هم خود را گناهکار می دانم.
ور نبودی می عزیز اکنون که من گویم همیکی عزیزش داشتی شاه جهان در بزمگاه
هوش مصنوعی: اگر آن می، که عشق است، وجود نداشت، حال که من صحبت میکنم، آیا هنوز هم او را در دل خود عزیز میداشتید ای شاه دنیا در میخانه؟
آنکه هستش نام شاه و شیر و هستش در جهانخسته و بسته ازو جان و دل هر شیر و شاه
هوش مصنوعی: آن که در جهان به نام شاه و شیر شناخته میشود، باعث خستگی و بستن دل و جان هر شیر و شاه دیگری است.
پایگاه و دستگاه دولتش کرد و گذاشتچرخ را بی پایگاه و کوه را بی دستگاه
هوش مصنوعی: او قدرت و حکومت خود را برپا کرد و باعث شد که چرخ زندگی بدون حمایت و کوه بدون استحکام بماند.
ملک او پاینده باد اندر جهان تا هست ملکجاهش افزاینده باد اندر شرف تا هست جاه
هوش مصنوعی: باشد که پادشاهی او در دنیا پایدار بماند و تا زمانی که موقعیت او وجود دارد، این مقام و موقعیتش نیز هر روز بیشتر شود.